Column LCR-voorzitter Gerrit van der Meer: cijfers


Gerrit van der Meer, voorzitter van de Landelijke Cliëntenraad, schrijft elke maand een column waarin hij reflecteert op actuele gebeurtenissen. Achter cijfers die in de media verschijnen, schuilt vaak een heel verhaal. Succesverhalen krijgen ineens een heel andere lading als de cijfers goed worden ontrafeld. Gerrit van der Meer pleit voor de échte cijfers. Hij hoopt van harte dat iedereen die zijn column leest toch op zijn minst kan genieten van de zomer. Klik hier voor: eerdere columns.

Het gebeurt vaak: in de media verschijnen cijfers over een onderwerp, waaruit je moet concluderen dat een bepaald beleid heel succesvol is, of juist niet. Twee voorbeelden.

In de krant staat met een forse kop dat het bedrijfsleven en de overheid samen al 11.000 garantiebanen hebben gerealiseerd. De afspraak voor 2015 was 6.000, dus de doelstelling lijkt ruimschoots gehaald. De cijfers komen uit een brief die staatssecretaris Klijnsma aan de Kamer heeft gestuurd. De uitvoering van de banenafspraak in het sociaal akkoord loopt dus ruim voor op schema. Of toch niet?

Als we even verder zoeken dan dit krantenbericht, moeten we de krantenkop op zijn minst nuanceren. Verreweg het grootste deel van die 11.000 banen bestond namelijk al voor het begin van de telling. Het zijn de mensen die in de sociale werkvoorziening zaten en nu zijn gedetacheerd binnen reguliere bedrijven. In werkelijkheid zijn er, volgens Cedris*, 416 nieuwe banen bijgekomen. En dat is heel wat minder dan de doelstelling. Sterker nog: bedrijfsleven en overheid lopen ernstig achter op het schema.

 

Nog een voorbeeld. Op de site van de NOS staat dat het aantal mensen dat in de Wajong instroomt, sinds begin dit jaar met 90 % (!) is gedaald. Dat was de bedoeling van het kabinet bij de voorstellen voor de Participatiewet, dus wie niet verder leest, denkt: ‘beleid geslaagd’. Dat zou kloppen als die mensen niet meer in de Wajong zijn gekomen, maar allemaal een baan hadden gevonden. Maar helaas, zo zit het niet in elkaar. Mensen die (voor een deel) kunnen werken en ook mensen die nu niet, maar misschien in de toekomst wel kunnen werken, komen niet meer in de Wajong. Sinds de invoering van de Participatiewet moeten ze naar de gemeente om bijstand aan te vragen. En daar krijgen ze bijna nooit de ondersteuning die ze in de Wajong wel hadden kunnen krijgen. Op dezelfde site van de NOS staat, wat ik er in Nieuwsuur over zei: ‘Zo’n 1.500 tot 3.000 mensen vallen jaarlijks tussen wal en schip.’

 

Conclusie: achter de cijfers zit altijd een verhaal. Soms is dat een lastig verhaal en soms ook een ronduit schrijnend verhaal. Cijfers moet je dus nooit op het eerste gezicht beoordelen of er simpele conclusies aan verbinden.

Als de werkeloosheid daalt, zijn er nog altijd vele honderdduizenden mensen die wanhopig op zoek zijn naar werk. Als de koopkracht voor uitkeringsgerechtigden gelijk blijft of een heel klein beetje stijgt - dus voor het eerst sinds jaren niet meer daalt - hebben we het nog altijd over een heel lage koopkracht. Als minder mensen onder het sociaal minimum zitten, heerst er in een rijk land als Nederland nog altijd beschamend veel armoede. Ik zeg niet dat je cijfers per definitie moet wantrouwen. Maar een gezonde dosis scepsis is heel verstandig.

Nog één cijfer van het CBS: in 2013 is 81% van de Nederlanders op vakantie geweest. Die andere 19% zat vast niet bij de inkomens boven modaal, maar dat meldt het CBS niet. Ik hoop dat u bij de 81% zat en ook dit jaar op vakantie kunt gaan. En anders hoop ik dat u kunt genieten van een heel mooie zomer.

 

* Cedris is de landelijke vereniging voor sociale werkgelegenheid en re-integratie.




Twitter share button Facebook share button LinkedIn share button

Laatst gewijzigd op 20 juli 2015 11:42:44

Vraag en antwoord