Column LCR-voorzitter Gerrit van der Meer: Topdag


Gerrit van der Meer, voorzitter van de Landelijke Cliëntenraad, schrijft elke maand een column waarin hij reflecteert op actuele gebeurtenissen. Deze keer blikt hij terug op het jubileumcongres van de LCR. Aan de hand van de reacties die deelnemers achterlieten op hun evaluatieformulier loopt hij de dag door. Klik hier voor: eerdere columns.

Ons 15e (jubileum)congres op 6 april met als thema ‘Tot hier en nu verder’ vond ik echt een topdag. Veel congresgangers zijn dat met mij eens, zo blijkt uit de evaluatieformulieren die zij hebben ingeleverd. Nog mooier: de deelnemers gaven ons ook veel mee om van te leren. We kregen uiteenlopende reacties, van zeer lovend tot scherp kritisch, maar wel opbouwend. En dat is prima.

 

De Ab Harrewijnrede had een stevige inhoud, iets waar we al jaren aan gewend zijn. Prof. Alex Burdorf legde uit dat werken heel goed is voor je gezondheid. Hij vergiste zich maar één keer: werkend bij de Erasmus Universiteit in Rotterdam voorspelde hij met grote stelligheid dat de aanstaand landskampioen uit die stad zal komen. Maar dat stond gelukkig los van de rest van zijn uitstekende verhaal.

 

Een absoluut hoogtepunt vond ik de uitreiking van de Cliënt in Beeld-prijs. We krijgen nogal eens te horen dat cliëntenraden wat oud en grijs zijn. Dat geldt in ieder geval voor mij. Dat we nu de publieksprijs én de juryprijs aan twee jongerenplatforms hebben uitgereikt, vind ik prachtig. Waar ik direct bij moet zeggen, dat er nog veel meer uitstekende inschrijvingen waren.

Op de evaluatieformulieren hebben deelnemers opmerkingen geplaatst over wat technische tekortkomingen. Trillend beeld van een projector. Te warm in één van de zalen en te koud in de grote zaal. Een ontbrekende halte van de sneltram: bijzonder want daar kunnen wij, ook volgens deze deelnemer, echt niets aan doen. We kregen ook heel zinvolle inhoudelijke suggesties mee: (nog) meer inbreng van ervaringsdeskundigen en meer ‘best practices’. Meer praktijk, minder wetenschap. En het voorstel om na de Ab Harrewijnrede én na het interview met de staatssecretaris gelegenheid te bieden tot het stellen van vragen. De vraag om ‘meer inhoud, sneller’ stond enigszins haaks op  de opmerking dat het allemaal wel erg veel was om te verwerken.
Zowel de Ab Harrewijnrede als de cabaretier Joop Vos riepen uiteenlopende reacties op. De conclusie is dus dat de congresgangers het niet allemaal met elkaar eens waren. Prima, want verschillende reacties geven verschillende leereffecten. Het goede rapportcijfer (totaal gemiddeld 7,7) zullen we dus zeker niet gebruiken om tevreden achterover te leunen.

De (ook nu weer) grote opkomst heeft wel een nadeel: ik zag in het evaluatieverslag namen staan van mensen, die ik helemaal niet gesproken heb. Dat spijt me oprecht, want ik zie ons jaarlijkse congres ook als een plek voor ontmoeting met al die mensen die ons een warm hart toedragen. Maar ja, vierhonderd deelnemers, dat zijn wel erg veel gesprekjes op een dag.

Een congresganger vindt dat we kennelijk hebben geleerd van de vorige keer ‘met name de digitale dingen toen’. Ik beloof dat we ook van het afgelopen congres weer zullen leren voor volgend jaar. Iemand beveelt een kleine wijziging in het thema aan, want van de achteruitgaande situatie van cliënten moeten we vooral zeggen: ’Tot hier en niet verder!’ Er wordt ook nog gevraagd of de LCR wordt betaald door de SER, in welk geval de SER hartelijk wordt bedankt. Het antwoord hierop is nee, de SER betaalt ons niet. Wij hebben daar wel ons kantoor en een bedankje voor de faciliteiten die ze ons bieden is daarom op zijn plaats. Tenslotte een opmerking met een brede glimlach: ‘Mijn salade was heerlijk!’

Een aantal mensen schrijft onderaan het evaluatieformulier: ‘Tot volgend jaar!’

Daar sluit ik me graag bij aan.




Twitter share button Facebook share button LinkedIn share button

Laatst gewijzigd op 22 mei 2017 17:02:36

Vraag en antwoord