Column LCR-voorzitter Gerrit van der Meer: Meedoen


Gerrit van der Meer, voorzitter van de Landelijke Cliëntenraad, schrijft elke maand een column waarin hij reflecteert op actuele gebeurtenissen. Zo vlak voor de zomer maakt hij de balans op. Wat gaat er goed en wat kan nog (veel) beter kan. Klik hier voor: eerdere columns.
 

Wat goed gaat:

· Op 14 juli wordt het VN-verdrag over rechten van mensen met een handicap van kracht. Dat gaat over de inclusieve samenleving. Dat is, naast wereldvrede, een geweldig doel om na te streven. Zijn deze twee ‘grootheden’ trouwens niet bijna gelijk?

· In de toelichting bij de Participatiewet staat dat iedereen de kans moet krijgen om mee te doen en ‘een volwaardig lid van de samenleving’ te zijn. Dat gaat over de inclusieve arbeidsmarkt,een belangrijk onderdeel van de inclusieve samenleving.

· Tijdens het Themadiner Arbeid - in het kader van het VN-verdrag bij het College voor de Rechten van de Mens (CRM) vertelden velen wat zij doen om mensen met een beperking te laten meedoen. De verhalen werden onder andere verteld door voorzitter Michaël van Straalen (MKB Nederland), vicevoorzitter Catelene Passchier (FNV), Fred Paling (lid Raad van Bestuur UWV),  Jenny Goldschmidt (emeritus hoogleraar Mensenrechten Universiteit Utrecht), Adriana van Dooijeweert en Dick Houtzager (respectievelijk voorzitter en directeur van CRM) en Conny Kooijman (directeur LFB).
Aan het eind van de bijeenkomst concludeerde ik dat er nog heel hard aan getrokken moet worden om de inclusieve samenleving te realiseren. Maar ook dat er wel steeds meer mensen zijn die helpen met trekken.

· We hebben in Nederland een afspraak dat werkgevers en overheid samen 125.000 banen creëren voor mensen met een beperking.

· De overige zaken die goed gaan…, vult u die zelf maar in.

 

Wat nog (veel) beter kan:

· We hebben er tien jaar over gedaan om het VN-verdrag te ratificeren.
Eigenlijk is dat beschamend. Deze lange termijn had onder andere te maken met een discussie over de gevreesde hoge kosten.

· De uitvoering van de Participatiewet laat nog veel te wensen over.
De kans krijgen om mee te doen wordt nog te vaak vertaald in mee moeten doen. Er worden daarbij verplichtingen opgelegd die we nooit aan een volwaardig lid van de samenleving zou mogen opleggen.

· Nog niet iedereen helpt mee bij het hard trekken aan de inclusieve samenleving. Er zijn zelfs nog mensen die proberen terug te trekken. Vaak ook omdat ze bang zijn voor de kosten. Of omdat ze mensen met een beperking niet als volwaardige leden van de samenleving zien.

· De doelgroep voor de banenafspraak wordt verbreed. Daarmee lopen we het risico dat de mensen waarvoor de afspraak écht bedoeld is, straks nog steeds niet mee kunnen doen.

· En ook hier kunt u vast zelf nog meer invullen…

 

We kunnen er niet omheen: de echte inclusieve samenleving waar echt niemand wordt uitgesloten, is nog ver weg. Daarom moet iedereen die op die bijeenkomst bij CRM was heel alert zijn en hard aan de bel trekken als iemand door een beperking of andere redenen toch wordt uitgesloten. En dat geldt ook voor u en mij.

Ik ben een optimist. Ik wil dat ook blijven. Ik blijf dan ook overtuigd knokken voor de inclusieve samenleving. Doet u dat ook?

 

Namens de LCR wens ik u prettige zomermaanden toe.




Twitter share button Facebook share button LinkedIn share button

Laatst gewijzigd op 08 juli 2016 16:01:19

Vraag en antwoord