Column LCR-voorzitter Gerrit van der Meer: (Af)luisteren


Gerrit van der Meer, voorzitter van de Landelijke Cliëntenraad, schrijft elke maand een column waarin hij reflecteert op actuele gebeurtenissen. Deze column schreef hij in al in februari rond het debat over onze privacy. Hij denkt dat de Landelijke Cliëntenraad ook is afgeluisterd omdat er toch nog aanpassingen zijn gekomen op de Participatiewet: de omgekeerde bewijslast is eruit. Klik hier voor: eerdere columns.


Minister Ronald Plasterk hoeft niet weg. Nou ja, het scheelde niet veel. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het debat niet de hele avond heb gevolgd. Toen zowel de minister als vele Kamerleden zichzelf en elkaar begonnen te herhalen, ben ik afgehaakt. Vond ik het dan niet interessant of belangrijk? Toch wel. Het ging over het verzamelen van gegevens (‘metadata’) van heel veel mensen. Het ging, zij het een beetje op de achtergrond, over hoe we in deze wereld en in dit land omgaan met onze privacy. Maar het ging vooral over de vraag hoe politici maximale winst uit de situatie konden halen of de schade zoveel mogelijk konden beperken. En dat vind ik veel minder interessant.

Ik begin langzamerhand wat inzicht te krijgen in hoe het in de landelijke politiek werkt. Ik zie, en dat meen ik oprecht, dat Kamerleden met hart en ziel voor hun idealen knokken. Maar ik zie ook hoe belangrijk de strikt politieke afwegingen zijn voor de uiteindelijke besluitvorming. Vorige maand schreef ik over de ronde tafels waaraan belangenbehartigers spreken en de rechthoekige tafels waaraan de coalitie en de ‘gewaardeerde oppositie’ uiteindelijk de deal sluiten. Ook dat kan ik nog wel begrijpen. Je moet tenslotte tot een besluit komen. En als je helemaal in de principes en ideologieën blijft hangen lukt dat niet. Maar voor mij worden Kamerdebatten zo niet echt boeiend.


Tot ik hoorde tot welke deal de Kamerleden over de Maatregelen Wet werk en bijstand (Wwb) waren gekomen. Dat boeide mij wel degelijk. Er viel veel te herkennen in die deal: zaken die wij hadden benoemd in het ronde tafelgesprek. Niet alles natuurlijk, maar winst zat er zeker in.

- Wajongers zonder arbeidsvermogen maar met mogelijk in de toekomst wel arbeids­vermogen, blijven in de Wajong.

- De vier weken wachttijd voor mensen van 27 jaar en ouder gaat eruit.

- Gemeenten leggen de verplichte tegenprestatie niet meer verplicht op, maar kunnen hem als maatwerk inzetten.

- Bijstandsgerechtigden hoeven niet meer te bewijzen dat ze aan de verplichtingen voldoen (de omgekeerde bewijslast), maar gemeenten moeten bewijzen dat ze niet aan de verplichtingen voldoen, voor ze een sanctie op kunnen leggen.

Vier punten, waar we lang en hard voor hebben gestreden. Er is nu wat gebeurd met de vele geluiden aan die ronde tafels. De Kamerleden hebben geluisterd.

 

Is nu alles goed met de Maatregelen Wwb en de Participatie? Zeker niet!
De Wwb wordt steeds verder aangescherpt en dat vinden wij nog steeds onnodig en slecht.  We staan daarin zeker niet alleen. Maar ook het samen optrekken met onder andere de FNV zal, denk ik, niet tot verdere wijzigingen op het wetsvoorstel leiden. De deal is immers gemaakt, de stemming is geweest en de wet is nagenoeg aangenomen. Rest ons om onze bezwaren te blijven melden, maar ook om onze zegeningen te tellen.


De grootste daarvan vind ik toch het verdwijnen van de omgekeerde bewijslast. Al vóór de berichtgeving over de deal in Tweede en Eerste Kamer heb ik meermalen gezegd dat ik dát misschien nog wel het moeilijkste punt in de ontwerp Participatiewet vond. Mensen die hun stinkende best doen om werk te vinden, krijgen een sanctie omdat ze niet kunnen bewijzen dat ze hun best doen. Dat vond ik principieel onjuist en dat meldde ik in ons intern overleg bij de LCR. En nu is dat punt eruit. Zouden ze ons hebben afgeluisterd?

Ik denk van wel!


(24 februari 2014)




Twitter share button Facebook share button LinkedIn share button

Laatst gewijzigd op 22 januari 2015 11:34:38

Vraag en antwoord