volgt ontwikkelingen in de sociale zekerheid nauwlettend
Arbeidsparticipatie ouderen anders aanpakken

Als het aan minister Donner van Sociale Zaken ligt, is het binnenkort niet meer nodig dat ouderen 'talloze brieven schrijven die onbeantwoord blijven'. Uit experimenten blijkt dat ouderen veel meer kans maken op een baan als ze andere manieren, zoals het maken van een videopresentatie of 'speeddaten' gebruiken. Donner wil nu dat alle werkpleinen op deze manier de sollicitatieplicht voor ouderen gaan invullen. De LCR wil hierbij nog een stap verder gaan. Als mensen kansloos worden geacht op de arbeidsmarkt en geen re-integratiemiddelen kunnen krijgen, moet voor hen een aangepast regiem met betrekking tot de sollicitatieplicht worden gehanteerd. De LCR pleit niet voor collectieve ontheffing van de sollicitatieplicht maar wel voor individueel maatwerk.


Minimaal

Volgens de LCR zijn de inspanningen die Kabinet Balkenende IV heeft gepleegd om ouderen aan het werk te krijgen, minimaal. Zo moeten de afspraken van de participatietop 2007 en de 'Tripartite Verklaring Samen doen wat mogelijk is' van november 2008, als het gaat om de participatie van de oudere werknemers, nog grotendeels in daden worden omgezet. Hier ligt ook een verantwoordelijkheid voor werkgevers en daar wringt de schoen.


Discriminatie

Uit de evaluatie van de Wet Gelijke Behandeling op grond van leeftijd blijkt dat driekwart van de werkzoekenden in de leeftijd van 55+ last heeft gehad van leeftijdsdiscriminatie. Werkgevers zitten blijkbaar niet op hen te wachten.


Specifiek

Voor jonggehandicapten en WSW-ers worden allerlei extra inspanningen gepleegd om werkgevers te verleiden arbeidsplaatsen voor hen beschikbaar te stellen. De LCR pleit ervoor om ook voor ouderen specifieke inspanningen te verrichten en zo werkgevers te verleiden ouderen in dienst te nemen. Fiscale voordelen en premiekortingen zijn onvoldoende.


Advies

Een leven lang leren en het bevorderen van arbeidsmobiliteit klinkt mooi maar het moet niet bij woorden blijven. Een recht op regelmatig loopbaanadvies (om de drie jaar) voor werknemers en een individueel trekkingsrecht voor werknemers en werkzoekenden voor om- of bijscholing zijn hiervoor goede nog ontbrekende instrumenten. Werknemers in ‘zware beroepen’ tijdig voorbereiden op een andere functie, de arbeidsmobiliteit tussen functies bevorderen en werkgarantie in plaats van baangarantie. Het moet niet bij goede intenties blijven. Er moeten harde streefcijfers worden geformuleerd. Daarnaast is monitoring nodig om vast te stellen of deze cijfers gehaald worden.


De volledige reactie van de LCR aan de Tweede Kamer lezen? Klik hier.